Zo Ben Ik Groot Geworden: Mirjam Salet

0

Toen ze jong was droomde Mirjam Salet, eerste burger van Nissewaard, er echt niet van om burgemeester te worden. De toneelschool, daar wilde ze het liefst naar toe. “Maar ze vonden mij te jong. En aan mijn talent werd getwijfeld”, zegt ze. “En toen dacht ik: als het niet helemaal goed is, moet je er niet aan beginnen.”

Je doet iets goed of je doet het niet. Het is een houding die ze al haar hele leven heeft. Net als de wens om van de wereld “een mooiere plek” te maken. “Het begon met rietsuiker verkopen in de wereldwinkel en eindigde dus in de politiek.”

Salet (Utrecht, 1952) is de oudste van een gezin van zes kinderen. Ze groeit op in Amsterdam en verhuist op haar twaalfde naar Gorinchem. “Dat vond ik niet echt een vooruitgang”, lacht ze. “Misschien een beetje Amsterdamse arrogantie, maar ik vond Gorichem een saaie provinciestad. Er waren geen trams en het was ‘s avonds doodstil. Nu waardeer ik dat heel erg, maar toen moest ik er enorm aan wennen.”

Mirjam – de oudste van een gezin van zes kinderen – zit graag met haar neus in de boeken. Maar ze sluit zich in de jaren ’60 ook aan bij de Rooie Vrouwen en bij demonstraties tegen de Vietnam-oorlog. Da’s niet bepaald het spoor van haar ouders, die VVD stemmen. “Ik was het rooie schaap van de familie.”

Bron: rijnmond.nl

Volg en like Nissewaard Actueel op Facebook.